Stel je voor dat je met een probleem naar een therapeut gaat. Vaak verwacht je dat die zal vragen: “Wat is er mis met jou?” Maar in systeemtherapie klinkt een andere vraag: “Wat gebeurt er tussen jou en de mensen om je heen?” Want problemen ontstaan zelden in isolatie. Ze groeien in de interacties, in de patronen die we samen creëren.

We leven allemaal in verschillende systemen. Je hebt je partnerrelatie, waar jullie elkaar steunen, of soms juist botsen. Je gezin van herkomst, met overtuigingen die je van huis uit hebt meegekregen. Je eigen gezin, waar rollen en verwachtingen spelen. En dan nog werk, vrienden, sociale context. Al die systemen beïnvloeden elkaar. Een conflict thuis kan doorwerken op je werk, en omgekeerd.

In systeemtherapie onderzoeken we hoe die dynamiek eruitziet. Welke patronen keren steeds terug? Welke rollen neem jij op je, vaak zonder dat je het doorhebt, de bemiddelaar, de zorgdrager, de stille? We kijken niet alleen naar wat er gezegd wordt, maar ook naar hoe: de toon, de lichaamstaal, de onderliggende boodschap. En we staan stil bij loyaliteiten en botsende behoeften: jouw verlangen naar vrijheid tegenover iemands behoefte aan nabijheid.

Het gaat niet om schuldigen aanwijzen. Daar heeft niemand iets aan. Het gaat om inzicht: begrijpen wat er gebeurt tussen mensen, zodat er ruimte komt voor verandering. Want als je ziet hoe het web van relaties werkt, kun je nieuwe draden weven.

Systeemtherapie is praktisch en verhelderend. Soms confronterend, je ontdekt patronen die pijn doen. Maar vaak ook verrassend luchtig. Er wordt gelachen, juist omdat herkenning oplucht. En stap voor stap leer je niet alleen jezelf beter kennen, maar ook de dans waarin je met anderen meebeweegt.